غرب شرقی یا شرق غربی

شهید آیت، میرحسین موسوی و فراماسونری

مطالب مرتبط: مقدمه
ابهامها در ترور آیت در گفتگو با فرزند شهید
شهید آیت و مظفر بقایی

امیر سعید نقي زاده سهی، عضو واحد دانشجویی حزب جمهوری اسلامی و قائم مقام مديرمسئول نشريه كارگري حزب (صالحان سازنده) بوده است. او که از قبل از پیروزی انقلاب اسلامی با شهید آیت حشر و نشر داشته است و خود را مرید ایشان می داند، مي گويد:
«شهيد آيت، بارها در جلسات حزب، ميرحسين موسوي و زهرا رهنورد را التقاطي معرفي مي كرد. ایشان، جبهه ملي،‌ نهضت آزادي و سازمان مجاهدين خلق را حلقه های پي در پي يك زنجير مي دانست. تشكيلاتي مثل جاما و جنبش مسلمانان مبارز را هم كه حبيب الله پيمان رئيس آن بود، در چهارچوب اين جريان ارزيابي مي كرد. ميرحسين موسوي و همسرش قبل از انقلاب اسلامي، عضو جنبش مسلمانان مبارز بودند. شهيد آيت اين دو نفر را كماكان شيفته اين جريان و سلسله مي دانست...

شهید آیت معتقد بود که استعمار در برابر مبارزان اصیل، مبارزان قلابی و بدلی به وجود می آورد. ایشان صراحتا میرحسین را یک انقلابی قلابی می دانست. مخالفت شخصیتی مثل بنی صدر با وزارت میرحسین موسوی هم، برای قهرمان کردن و جا زدن او به عنوان یک مبارز اصیل در چشم انقلابیون بود... اینها پس از شهادت آیت، که قدرت در دستشان بود، سالگرد شهادت آیت را از تقویمها حذف کردند.»(1)

علیرضا نادعلی از اعضای حزب جمهوری اسلامی می گوید:

«شهید آیت یک مدتی معاونت سیاسی حزب بود... یادم هست که شهید آیت سر درگیری با مهندس موسوی، از حزب قهر کرده بود و جلسه شورای مرکزی را هم حتی نمی آمد... شهید آیت، خیلی تند و محکم به ملی گراها و سلطنتی ها و منافقها حمله می کرد، با الفاظ خیلی عجیب. خب ما هم واقعا با همه ضعف معلوماتی که داشتیم، می دانستیم حالا «بازرگان» یا «سنجابی» یا بعضی دیگر خب انقلابی نیستند. با «امام» صد در صد نیستند. ولی شهید آیت علنا مطرح می کرد که خیلی از این ملی ها اصلا دین ندارند و ضدانقلابند و منتظر فرصتند که به جمهوری اسلامی ضربه بزنند. این طرف، خوب میرحسین و بعضی دور و بری هایش سمپاتی داشتند به این ملی ها.»(2)

اختلاف شهيد آيت با ميرحسين موسوي، ادعايي نيست كه تنها يكي دو نفر از اعضاي حزب جمهوري اسلامی گواه آن باشند. هاشمي رفسنجاني، رئیس وقت مجلس شورای اسلامی و عضو هيئت موسس حزب در خاطرات خود از 6 ارديبهشت 1360چنين مي نویسد:

«شب در جلسه مشترك مسئولان اجرايي و نمايندگان مجلس حزب شركت كردم. مقداري از وقت در انتقاد از حزب و روزنامه [جمهوري اسلامي] گذشت. آقاي آيت به خط روزنامه اعتراض داشت، آقاي [ميرحسين] موسوي دفاع كرد.» (3)

هاشمی همچنين در بيان خاطرات روز 14 تير 1360 مي نویسد:

«جلسه علني داشتيم. معرفي وزير خارجه مطرح بود كه تصويب شد. آقاي مهندس ميرحسين موسوي سردبير روزنامه جمهوري اسلامي، وزير خارجه شد. از اول كار، آقاي رجايي ايشان را معرفي كرده بود. بني صدر قبول نمي كرد. آقايان (دكتر حسن) آيت و احمد كاشاني مخالفت كردند و عكس العمل بدي داشت؛ مخصوصا از آقاي آيت كه عضو شوراي مركزي حزب است.» (4)

متن نطق شهيد آيت در مخالفت با وزارت خارجه ميرحسين موسوي در مجلس شوراي اسلامي كه در تاريخ 14 تير 1360، یعنی یک هفته بعد از انفجار هفت تیر صورت گرفت به اين شرح است:

«بسم الله الرحمن الرحيم. من با اينكه اسم نوشته بودم،‌ در اين شرايط حساس،‌ در اين شرايطي كه ملت هم عزادار است و هم دچار موفقيتهايي شده است، نمي خواستم صحبت كنم اما در محظور بودم. يكي همين كه اشاره كردم، شرايط حساسي است كه ممكن است مخالفت من باعث سوء استفاده بشود و از طرفي هم هنوز بوي خون پاك شهدا از دفتر حزب جمهوري اسلامي به مشام مي رسد و هنوز مركب عزل رئيس جمهور بي كفايت خشك نشده است.

از اين جهت كه بعد تاريخ قضاوت بدي نكند، تمام مطالبم را در اين خلاصه مي كنم كه دوست قبلي ما [سخنران قبلی مجلس که در موافقت با موسوی سخن گفت] گفتند كه نظريات آقاي موسوي درباره آقاي دكتر مصدق مربوط به گذشته بوده است. كاري نداريم كه اين گذشته سال 58 و سال نزديك به ما و سال 59 هست. اما اگر ايشان الآن هم به اين سئوال من پاسخ بگويند شايد مساله حل شده است كه آيا ايشان مصدقِ امام را قبول دارند كه امام مي فرمايند مصدق به اسلام سيلي زد،‌ مصدق، مسلم نبود؟ در زمان مصدق به چشم سگ عينك زدند و روي آن نوشتند آيت الله. در زمان مصدق روزنامه شورش كه مورد تاييد مصدق بود، تصوير آيت الله كاشاني را به صورت سگ و مار و عقرب مي كشيد. آيا اين مصدق را قبول دارند يا مصدق سرمقاله 28 تير 1358 و 14 اسفند 1358 و مقاله اخيري كه تحت عنوان "خيابان مصدق" نوشتند؟(5) كداميك از اين دو مصدق را، ايشان صريحا بگويند كه الآن پس از آن بيانات امام قبول دارند؟ آيا رفراندوم مصدق را در سلسله مقالاتي كه حمام(؟) نامي در روزنامه جمهوري اسلامي نوشته بود و او را يك عمل ضدامپرياليستي قلمداد كرده بود، آن را قبول دارند و يا رفراندومي كه امام فرمودند تقلبي بود؟ و به منظور تحميل قانون اساسي آمريكايي بود و سر يك الاغ راي بسته بودند و بردند در صندوق مخالفين انداختند و همينطور ساير خطوط كه اشاره شد؟

مطلب زياد است ولي شرايط كنوني را من مناسب براي طرح اين مسائل نمي دانم ولي اين سئوال را دلم مي خواهد كه ايشان صريحا جواب بدهند. والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته.» (6)

مشروح مذاکرات مجلس در روز ۱۴ تیر ۱۳۶۰نشان می دهد که موسوی از دادن پاسخ صریح به سئوال شهید آیت طفره می رود. به هر حال در آن روز، مجلس شوراي اسلامي به وزارت ميرحسين موسوي راي مثبت داد. سیدحسن آيت هم يك ماه بعد از این نطق، صبح روز 14 مرداد 1360 در برابر منزل خود هدف رگبار قرار گرفت و به شهادت رسيد. 14 مرداد، روزی بود که قرار بود مجلس به کابینه جدید، یعنی کابینه شهید باهنر رای دهد. میرحسین موسوی، دوباره جزو اعضای پیشنهادی این کابینه بود.شاه كليد مخالفت شهيد آيت با ميرحسين موسوي؛ عضویت در فرقه رازآمیز

هفته نامه تعطیل شده شهروند امروز، نشریه وابسته به اصلاح طلبان، سال گذشته زمانی که هنوز از کاندیداتوری ریاست جمهوری میرحسین موسوی سخنی نبود و بسیاری از طرفداران جوان و دوآتشه امروزش اسم او را هم نشنیده بودند و چهره اش را نمی شناختند، پرونده ای درباره شهید آیت منتشر کرد که در آن ناخواسته و در لفافه، شاه کلید مخالفت شهید آیت با موسوی را لو داده است. البته در آن زمان، چون هنوز زمزمه ای از کاندیداتوری موسوی نبود و او در کانون توجهات قرار نداشت، کسی و به احتمال زیاد حتی خود گردانندگان نشریه، متوجه نشدند که شهروند امروز چه گافی داده است.

ابراهيم اسرافيليان، نماینده دوره دوم مجلس شورای اسلامی، دوست و همراه ديرينه شهيد آيت، در مصاحبه با شماره مذکور از هفته نامه شهروند امروز، یعنی شماره 59،‌ مورخ 27 خرداد 1387 چنين گفته است:
«آیت درباره بسیاری از رجال سیاسی مدرک مستند داشت و درباره بنی صدر در جلسه ای صحبت کرده بود که علیه او توطئه کردند و با پخش نوار آن جلسه، او را متهم به کودتاچی بودن کردند و این پاشنه آشیل آیت شد. در حزب جمهوری هم به او گفته بودند که تو چرا این حرفها را درباره بنی صدر زده ای که او گفته بود این آدم آمده است تا ریشه جمهوری اسلامی را بزند و من سند دارم.(7) در آن جلسه یکی از آقایان گفته بود که لابد تو درباره من هم سند داری که آیت در پاسخ به او گفته بود اتفاقا درباره تو هم سند دارم.»

اسرافیلیان در ادامه این مصاحبه می گوید:
«حتي همان روزي كه آيت ترور شد، همراه خود اسناد ارتباط فردي با فراماسونري را داشت كه آن فرد مي خواست پستي بگيرد و آيت آن اسناد را به همراه داشت تا برود و تكليف آن فرد را روشن كند. وقتي هم كه ترور شد آن پوشه را بردند و بعدا باجناق آيت هرچه دنبال آن پوشه رفت تا بگيرد، نتيجه اي نگرفت.»(8)

با مقدماتی که گفته شد، هر خواننده هوشمندي، مي تواند حدس بزند منظور از شخص مرتبط با فراماسونري كه نام او در مصاحبه شهروند امروز نيامده چه كسي است. پرس و جوي نگارنده از برخي اعضاي حزب جمهوري اسلامي، نشان داد كه شهید آیت در مورد میرحسین موسوی چنین ادعایی داشته است. متاسفانه هیچ کدام از این اعضا، حاضر نشدند که نامشان حتی به صورت مخفف منتشر شود. با این حال، مصاحبه ای که اخیرا روزنامه وطن امروز با اسرافیلیان انجام داده است، بر درستی حدس ما صحه می گذارد. اگر در مصاحبه سال گذشته شهروند امروز، نام فرد مرتبط با فراماسونری نیامده است، در مصاحبه تازه وطن امروز، نام میرحسین موسوی آمده است ولی نام تشکیلات مورد نظر شهید آیت (فراماسونری) احتمالا بنا به ملاحظاتی حذف شده است. از این رو، مصاحبه های شهروند امروز و وطن امروز، مکمل یکدیگر هستند.

اسرافیلیان در مصاحبه با وطن امروز می گوید:
«...شهید آیت سخت بیمار بود و چند روز غیبت داشت اما تمام اسناد خودش را جمع و جور کرده و در پوشه گذاشته بود تا به مجلس بیاید، همسرش نقل می‌کند و می‌گوید، من از آیت خواستم به مجلس نرود و استراحت کند اما او گفت، امروز(چهارشنبه 14 مرداد 1360) باید تکلیف جمهوری اسلامی مشخص شود و من باید بروم تا این اسناد و حقیقت‌ها را برای مردم روشن کنم.
وطن امروز: اسناد مربوط به چه نقاط تاریکی از موسوی بود؟
این اسناد ارتباط موسوی با [...] را اثبات می‌کرد اما آیت زمانی که از در منزل خارج می‌شود در فاصله 30 تا 40 متری بنزی مشاهده مي‌شود که راننده ‌آن در حال پنچرگیری است، آیت سوار اتومبیل خودش می‌شود که از جانب افراد مخفی در آن بنز توسط مسلسل ترور می‌شود و نزدیک به 65 گلوله به بدنش اصابت می‌کند و هنوز جای گلوله‌ها روی در منزل او هست.»(9)

نقي زاده سهي هم در مورد ادعای ماسون بودن میرحسین موسوی چنین مي گويد:‌
«البته از شهید آیت چنین مطلبی نشنیده ام. آخرین بار هم که ایشان را دیدم، حدود سه هفته قبل از ترور بود. اما آقای «ک»، يكي از دوستان حزبي، از محمد مُكری(10)، اولين سفير جمهوري اسلامي در شوروي، نقل مي كرد كه ميرحسين موسوي فراماسون است.» (11)

از سوی دیگر، اسرافیلیان در مصاحبه با وطن امروز، بر وجود چنین قولی از محمد مکری اینگونه صحه می گذارد:
«پروفسور محمد مکری هم که استاد تاریخ و جغرافیا در دانشگاه سوربن پاریس بود و مدتی در ایران زندگی می‌کرد، می‌گفت یکسری اسناد دارد که از آیت و دیالمه گرفته است، اما الآن هیچ خبری از پروفسور مکری ندارم و اصلا نمی‌دانم زنده است یا نه.»(12)

راقم این سطور نیز در آبان ماه 1386، مصاحبه ای با «ش، ز» درباره ادبیات داستانی غرب و داستایوسکی، نویسنده روس، داشت. مصاحبه شونده در گپ بعد از مصاحبه چنین گفت: «یکی از اساتید تاریخ معاصر ایران می گفت میرحسین موسوی فراماسون است و سند ماسونی او را دیده است.»(13)

توجه به سه نكته در زندگی میرحسین موسوی، تصور عضويت او در تشکیلات فراماسونري را که در نظر اول دور از ذهن به نظر می رسد، امکان پذير مي كند:

1- موسوي در زمان پيروزي انقلاب اسلامي، 37 ساله بوده است. او در آن زمان،‌ جوانی در دهه بیست تا سی سالگی عمرش نبوده است که سن کمش، مانع از تصور عضويتش در تشکیلاتی همچون فراماسونري باشد؛ تشکیلاتی كه با جوانان میانه چندانی ندارد و 21 سالگي، حداقل سن براي عضويت در آن است.

2- موسوي، با آنكه 37 سال از عمرش را دوران پهلوي گذرانده است، بر خلاف اکثر قریب به اتفاق هم رده هایش، که بعضا کم سن و سالتر از او هم بوده اند، سابقه حتي يك روز بازداشت، زندان يا تبعيد را در این دوران ندارد.

3- ميرحسين موسوي و زهرا رهنورد، در سالهاي 1356 و 1357، بدون قصد تحصيل و دانشجويي، يك سال و نيم در آمريكا زندگي كرده اند. كشوري كه مهد فراماسونری و سازمانهای شبه ماسونی است و از جمعيت نزدیک به 240 ميليوني آن در سال 1980، حدود 4 ميليون نفر، ‌عضو لژهاي فراماسونري بوده اند.(14)

فرارهای رو به جلو؟

يازده اسفند 1376، ميرحسين موسوي در حالي كه نزدیک به 9 سال از سكوتش مي گذشت، ناگهان در مراسم پنجاهمين سالگرد تاسيس انجمن اسلامي دانشكده فني دانشگاه تهران، لب به سخن گشود و سخنراني مفصلي ايراد كرد. جالب اينجاست كه موضوع اين سخنراني بي سابقه، لزوم توجه به نقش فراماسونها و صهيونيستها در تحولات جهان و رد تئوری توهم توطئه است!(15) اين سخنراني در زمان خود، اعتراض دوستان اصلاح طلب ميرحسين را كه هرگونه توجه به نقش ماسونها در تحولات سياسي و اجتماعي را توهم توطئه مي دانند برانگيخت، به گونه اي كه مثلا احمد زيدآبادي،‌ مقاله اي عليه ميرحسين موسوي منتشر كرد. آيا با توجه به حوادث چند ماه اخير، نمي توان سخنراني يازده سال پيش ميرحسين را فرار به جلويي هوشمندانه، براي خنثي كردن افشاي وابستگي او به فراماسونري در سالهاي بعد دانست؟

عبدالله شهبازی، یهودپژوه و ماسون پژوه مشهور، که پس از دیدار خصوصی اش با میرحسین موسوی در زمستان 1387، به طرفدار سفت و سخت او تبدیل شده است و با وجود ایستادگی موسوی در برابر جمهوری اسلامی و حمایت همه جانبه غرب از او، هنوز از این طرفداری دست بردار نیست، در یادداشتی به تاریخ 21 تیر 1388 چنین می نویسد:

«چگونه مي‌توانم باز هم از فراماسونري سخن بگويم زماني که بي‌پروا، برجسته‌ترين چهره‌هاي تاريخ انقلاب اسلامي و نظام جمهوري اسلامي ايران، آيت‌الله هاشمي رفسنجاني و ميرحسين موسوي و سيد محمد خاتمي، را به «فراماسون» بودن متهم مي‌کنند!»(16)

این در حالی است که در آن تاریخ، هیچ سایت یا نشریه ای وابسته به جریان مورد اشاره عبدالله شهبازی، چنین اتهامی را در مورد موسوی منتشر نکرده بود. و البته تاکنون نیز با صراحت، چنین اتهامی منتشر نشده است. می توان گفت مقاله ای که خواندید، اولین مطلبی است که با صراحت چنین اتهامی را مطرح می کند.

-------
پي نوشت:
1- مصاحبه نگارنده با امیر سعید نقی زاده سهی. او متولد 1339، دارای مدرک لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه تهران است. او به واسطه دوستی دایی اش، آقای "خرم بخت" با شهید آیت، از سالهای قبل از انقلاب با شهید محشور بوده است. نقی زاده سهی در حال حاضر،‌ مدير مسئول مجله «فيلم و سينما» و كارشناس روابط عمومي سازمان صدا و سيما است.
2- رضا گلپور، «شنود اشباح»، انتشارات کلیدر، چاپ نخست، پاییز 1381، صفحه 524

3- عبور از بحران، كارنامه و خاطرات هاشمي رفسنجاني سال 1360، دفتر نشر معارف انقلاب، به اهتمام ياسر هاشمي، چاپ نهم، 1386، ص 74
4- همان،‌ صفحه 161

5- منظور شهید آیت، سر مقاله هایی است که در تمجید از مصدق در روزنامه جمهوری اسلامی به سردبیری میرحسین موسوی منتشر شده بود. معمول این بود که سرمقاله ها را سردبیر روزنامه می نوشت.
6- مذاكرات جلسه علني مجلس شوراي اسلامي، جلسه 174، به نقل از سايت اينترنتي كتابخانه مجلس شوراي اسلامي به آدرس www.ical.ir
7- این ماجرا، مربوط به قبل از حاد شدن اختلاف بنی صدر با نیروهای انقلاب است که در نهایت به عزل او از ریاست جمهوری انجامید.
8- شهروند امروز، شماره 59،‌ 27 خرداد 1387، صفحه 62
9- وطن امروز، 20 مرداد 1388، صفحه 10
10- محمد مکری، متولد 1305 کرمانشاه، متوفای 1386 پاریس، از سال 1358 تا 1362، سفیر جمهوری اسلامی در شوروی و مغولستان بوده است. مکری در دانشگاه سوربن پاریس نیز سمت استادی داشته است.
11- مصاحبه نگارنده با اميرسعيد نقي زاده سهي
12- وطن امروز، 20 مرداد 1388، صفحه 10، البته در این مصاحبه به اشتباه، نام محمد مُکری، «محمد مجری» تایپ شده است.
13- از یادداشتهای شخصی نگارنده در آبان 1386. در گفتگویی که اخیراً برای تنظیم این مقاله با «ش ز» داشتم، «ش، ز» معتقد بود که آن استاد تاریخ معاصر ایران در حال حاضر، مایل به طرح نامش در این موضوع نیست.
14- نجده فتحی صفوت در کتاب «فراماسونری در جهان عرب» که در سال 1980 منتشر شده است (ترجمه یوسف عزیزی بنی طرف، نشر البرز، 1369) جمعیت فراماسونهای دنیا را 6 میلیون نفر برآورد کرده است که حدود 4 میلیون نفر آنها در آمریکا، 1 میلیون نفر در انگلیس و 1 میلیون نفر آنها در سایر نقاط دنیا زندگی می کنند.

15- متن كامل اين سخنراني را در كتاب "شش گفتار"، نشر ني و همچنين آدرس اينترنتي زير ببينيد:

http://www.ghalamnews.ir/news-10165.aspx
16- سایت عبدالله شهبازی، یادداشت مورخ ۲۱ تیر ۱۳۸۸

منبع:http://jew.blogfa.com/post-107.aspx

+ نوشته شده در 88/08/12ساعت 1:36 توسط سمپادیان |

هشدار هشدار... مسجد الاقصی تخریب می شود...شد...!!!

تقریبا تمامی رسانه های جمعی در تعامل با قضیه مسجدالاقصی تنها به اتفاقات صحن این مسجد و احیانا رویدادهای پیرامون آن پرداخته اند اما آیا کسی از خود پرسیده است نتیجه حفاریهایی که نهادهای صهیونیستی در سطح زیرین مسجدالاقصی انجام داده اند چه بوده است؟ اینکه صهیونیستها زیر مسجدالاقصی چه کاری می کنند؟ تصاویر زیر را انتخاب کرده ایم تا شما را از کم و کیف اتفاقات زیر مسجدالاقصی آگاه سازیم: حتما عکس ها را از http://www.qodsna.com/NewsContent-id_19248.aspx ببینید

+ نوشته شده در 88/08/12ساعت 1:22 توسط سمپادیان |

حذف بخشی از سریال ضد صهیونیستی در ترکیه

سلجوق چوپان اوغلو تهیه کننده سریال ضداسرائیلی ”وداع” ( آیریلیک) از حذف بخش هایی از قسمت دوم این سریال توسط شبکه تلویزیونی ” تی آرتی ” ترکیه خبر داد.به گزارش پرس تی وی چندی پیش، وزیر امور خارجه اسرائیل، سفیر ترکیه در تل آویو را برای ادای توضیح درباره پخش این سریال تلویزیونی درباره کشتار وحشیانه کوکان فلسطینی توسط ارتش اسرائیل، فراخوانده بود.

این سریال که ” وداع: فلسطین در عشق و در جنگ ” نام دارد، حکایت عشقی است که میان قهرمانان فلسطینی داستان در خلال تجاوز وحشیانه رژیم اسرائیل به نوار غزه، در می گیرد.سلجوق چوپان اوغلو در گفتگو با روزنامه ملیت ترکیه گفت: ” هر شبکه ای قوانین پخش و نظارت کیفی خود را دارد و ما درخصوص حذف این بخش ها اعتراضی نداریم ” چوپان اوغلو همچنین ادعاهای مقامات رژیم صهیونیستی درخصوص ” یهودستیزانه ” بودن داستان این سریال تلویزیونی را رد کرد.وزارت امور خارجه اسرائیل چندی پیش با صدور بیانیه ای، مراتب خشم و نگرانی خود را از پخش این سریال در شبکه رسمی تلویزیون ترکیه را که ” نفرت مخاطبان از اسرائیل را برمی انگیزد “، اعلام کرده بود.چوپان اوغلو همچنین از حذف بخش هایی از قسمت دوم این سریال که در آن کشتار جمعی از فلسطینیان که چشم بندهایی بر چشم دارند، ترسیم شده است، خبر داد.قسمت نخست این سریال که هم اکنون در پایگاه اینترنتی ” یوتیوب ” در معرض دید عموم قرار دارد، کشتار وحشیانه کودکان فلسطینی به دست نیروهای ارتش اسرائیل را به تصویر کشیده است. http://www.ommatnews.ir/archives/3010

+ نوشته شده در 88/08/12ساعت 1:8 توسط سمپادیان |

برای سبزهای لجنی/مگر طرفداران صهیونیست ها دم دارند؟

نماز میخونه.روزه میگیره.سبزه.میگه:ما چه ربطی به صهیونیستا داریم؟ فقط با این ولی فقیه مخالفیم!

روز قدس از کنار همفکراش تو پیاده روی خیابون حجاب رد شدم.

همون نه غزه نه لبنان. جانش فدای ایران ها!

مانتوی تنگ سیاه. مچ بند سبز. شال باز. سینه ی چاک. گردن بند نقره ای. موهای رنگ کرده. ساندویچ در دست. بطری آب رو که سر کشید رو کرد به ما و گفت: آهای امل های دهاتی گمشید برید فلسطین!

دختر ۹ ساله ام با لب خشک پرسید: مامان مگه ایران چه اشکالی داره که بریم فلسطین؟

به نقل از: فقط عاشق ها بخوانند... یا اباصالح فدات

+ نوشته شده در 88/07/28ساعت 2:0 توسط سمپادیان |

حتما در نتایج این نظرسنجی موسسه امریکایی دقت کنید/برای سبزهای لجنی

تعرّض 7 درصد، لطمه ديدن 93 درصد!

در صورتی که جداول باز نشد به منبع اصلی مراجعه بفرمائید: اینجا را کلیک کنید

گروه سياسي: جامعه شناسان ايراني با نگاهي واقع بينانه به نتايجي در قبال نسبت اقشار مختلف مردم با جمهوري اسلامي رسيده اند. نه قائل شدن به حمايت بي قيد و شرط همه ي مردم از نظام به حقيقت نزديك است و نه توهم مخالفت اكثريت مردم با آن. ولي آنچه مسلم است اينكه از همان ابتداي ساختارسازي سياسي براي نظام جمهوري اسلامي عده اي با آن مخالف بوده اند. نخستين بار اين مخالفت در شركت نكردن در همه پرسي ده فروردين 58 و يا رأي دادن به گزينه ي «خير» در اين همه پرسي تجلي يافته است. گروه هايي چون فدائيان خلق، سلطنت طلب ها و همراهان سياسي مهندس بازرگان(نهضت آزادي) بخشي از اين مخالفان بودند كه البته با انگيزه هاي متفاوتي در برابر نظر امام(ره) صف آرايي كردند.

اينكه اين مخالفان حقيقتاً چند درصد مردم ايران را تشكيل مي دهند هميشه پرسشي بوده كه پاسخ يقيني و مطمئني را دريافت نكرده است؛ ليكن سال هاست صاحب نظران عرصه ي ارتباطات و افكارعمومي مبتني بر نظرسنجي ها و نتايج متعدد حاصله در انتخابات هاي مختلف، به پاسخي نسبي در نسبت با اين سوال دست يافته اند. از جمله اينكه در تمام ساليان پس از انقلاب تا كنون هيچگاه ميزان مخالفان نظام بيش از 10% كل جمعيت ايران نبوده است. اينان به گزاره هايي چون عدم پذيرفتن حاكميت ديني، عقب ماندگي معرفتي و فرهنگي اسلام، برتري بي چون و چراي سبك زندگي و انديشه ي امريكايي و بي بند و باري در حوزه ي فرهنگ معتقدند. البته اين ميزان كه غالباً طبقه ي برخوردار و قشر مرفه را تشكيل مي دهند در برهه هاي مختلف سياسي توانسته اند بخشي از بدنه ي اجتماعي بويژه بخشي از بدنه ي اجتماعي طبقه ي متوسط جديد را با خود همراه كنند و با فربه تر شدن تا ميزان 20 تا 30 درصد، به بخشي اثرگذار در مقاطع مختلف تبديل شوند. طبقه ي متوسط جديد كه غالباً در تهران و كلان شهرها مصداق پيدا مي كند، در برخي مقاطع بخاطر سلايق و سبك زندگي متمايل به غرب، رويه اي همگرا با جريان اپوزوسيون اتخاذ كرده اند. ولي در بسياري از مواقع نيز اينان وفاداري خود را به انقلاب اسلامي و آرمان هاي امام راحل به اثبات رسانيده اند. صاحب نظران معتقدند اساساً يكي از مهمترين دلايل پيروزي انقلاب اسلامي همراهي طبقه ي متوسط جديد با طبقه ي متوسط سنتي(روحانيون، بازاريان سنتي و كسبه اصيل) در دهه ي 40 و پنجاه شمسي بوده است.
از بدو اعلام نتايج انتخابات دهم رياست جمهوري در برخي تحليل ها آراء ميرحسين موسوي تفسيرهاي متفاوتي پيدا كرد. شايد محتمل ترين و علمي ترين تفسير آراء حدوداً 14 ميليوني اصلاح طلبان در اين انتخابات اين باشد كه آن را حاصل جمع هفت ميليون(10 درصد كل جمعيت ايران) رأي مخالفان هميشگي نظام و هفت ميليون ديگر كه بخش معتنابهي از آنها را طبقه ي متوسط همراه شده با آنها تشكيل مي دهند، بدانيم.
شاهد ديگر بر اين فرضيه اينكه در مرحله ي نخست انتخابات نهم رياست جمهوري مجموع آراء مصطفي معين كه نماينده ي اپوزوسيون به شمار مي رفت و مهدي كروبي نماينده ي ديگر اصلاح طلبان كمي بيش از 9 ميليون رأي را از مجموع 28 ميليون آراء صحيح شمارش شده بدست آورد. اين ميزان يعني حدوداً 5/32 درصد كل آراء كه با محاسبه ي افزايش مشاركت در انتخابات دهم، با اعداد فوق الذكر متناسب است؛ ميرحسين موسوي در قطب اصلاح طلبي انتخابات دهم رياست جمهوري دهم به اضافه ي اندك آراي ديگر نامزد اصلاح طلب 6/34 درصد كل آراء است كه با نتايج دور قبل همخواني دارد.

كانديداي اصلاحات

ميزان رأي

درصد از كل آراء

مجموع آراء

مصطفي معين+

مهدي كروبي

4095827+

5070114

53/14+

99/17

52/32

ميرحسين موسوي+

مهدي كروبي

13216411+

333635

75/33 +

85 /0

6/34

نتايج نظرسنجي موسسه پژوهشي پيپا (PIPA -Program on International Policy Attitudes) كه در پايگاه اينترنتي موسسه افکار عمومي جهان در امريكا منتشر شده است تمامي فرضيات فوق الذكر را تأييد مي كند؛ از جمله اينكه بر اساس بخش 23 اين نظرسنجي حدود 50 درصد از آراي ميرحسين موسوي ريزش داشته است كه نشانگر بازگشت اكثريت هفت ميليون رأي ديگر بعد از افشا شدن چهره ي حقيقي طرف اصلاح طلب و معارضه ي آن با اسلام و انقلاب است و البته نبايد اين واقعيت را انكار كرد كه متأسفانه راديكال شدن مبارزات انتخاباتي و جريان هاي سياسي پس از آن و روند مخالف سازي ناآگاهانه برخي رسانه ها و چهره هاي سياسي باعث پيوستن گروه اندك ديگري از همراهان سابق به جمع مخالفان هميشگي نظام شده است. همينطور در مجموع نتيجه نظرسجي نشان مي دهد كه بخشي از مردم هم بخاطر اغتشاشات و نا امني هاي پس از انتخابات از وضع موجود و رأي سابق خود به احمدي نژاد رضايتي ندارند.
سئوال 23 : اگر همين انتخابات مجددا تکرارشود، به چه کسي راي خواهيد داد؟

گزينه ها	نتايج
1- ميرحسين موسوي	8 درصد
2- احمدي نژاد	49 درصد

بخش هاي مختلف اين نظرسنجي بروشني تفاوت نظر و رأي را بين اكثريت مردم ايران و اقليت 7 تا ده درصدي ديگر نشان مي دهد.
بطور مثال ميزان بي اعتمادي به بخش هاي مختلف نظام در اين نظرسنجي كاملاً همسان است. هيچگاه بي اعتمادي مطلق به نظام اسلامي از 6 درصد كمتر و از 7 درصد بيشتر نبوده است.در بخشي از نظر سنجي از پاسخ دهندگاه خواسته شده تا ميزان اعتمادشان را به نهادهاي مختلف اعلام كنند. پاسخها به شرح زير است:

نهاد	ميزان اعتماد	نتايج
وزارت كشور	اصلاً اعتماد ندارم	6 درصد
مجلس شوراي اسلامي	اصلاً اعتماد ندارم	8 درصد
رئيس جمهور	اصلاً اعتماد ندارم	6 درصد
قوه ي قضائيه	اصلاً اعتماد ندارم	7 درصد
شوراي نگهبان	اصلاً اعتماد ندارم	6 درصد
نيروي انتظامي	اصلاً اعتماد ندارم	7 درصد

نهايتاً ميزان نارضايتي از نظام جمهوري اسلامي به شرح زير اعلام شده است:
سوال: در مجموع چقدر از نظام حكومتي ايران رضايت داريد يا ناراضي مي باشيد ؟

گزينه ها	نتايج
1- بسيار راضي مي باشيد	41
2- تاحدي راضي مي باشيد	46
3- تاحدي ناراضي مي باشيد	7
4- کاملا ناراضي مي باشيد	3

سئوال 9 : جهت گيري امريکا در برابر دولت ما چگونه است، آيا به اعتقاد شما امريکا بطور معمول به روشي منصفانه با حکومت ما برخورد مي کند، يا بيشتر سعي مي کندبا استفاده از قدرتش مارا وادار به انجام خواسته هايش کند؟

گزينه ها	نتايج
1- بيشتر با دولت ما برخوردي منصفانه دارد	درصد 7

بخشي از اين نظرسنجي ناظر به جريان انتخابات دهم رياست جمهوري است. نتايج بدست آمدها در اين بخش در سه حوزه حائز اهميت است. نخست اينكه پاسخ ها با اختلاف اندكي نتايج انتخابات دهم رياست جمهوري را تأييد ميكند. دوم اينكه نشانگر اعتماد قابل توجه مردم به نهادهاي برگزار كننده و ناظر در انتخابات است و دست آخر اينكه به آزادانه و مناسب بودن نهادهاي حقوقي و سياسي و بطوركلي مردمسالاري نهادينه شده در جمهوري اسلامي ايران اعتراف دارد:
سوال: روي هم رفته تا چه اندازه از روندي که طي آن مقامات کشورانتخاب مي شوند احساس رضايتمندي مي نماييد؟

گزينه ها	نتايج
1- بسيار رضايت دارم	40
2- تاحدي رضايت دارم	41
3- چندان رضايت ندارم	10
4- اصلا رضايت ندارم	6

سئوال 21 : به نظر شما اين انتخابات تا چه ميزان آزاد و عادلانه بود؟

گزينه ها	نتايج
1- کاملا آزاد و عادلانه	66
2- تاحدي آزاد و عادلانه	17
3- چندان آزاد و عادلانه نبود	5
4- اصلا آزاد و عادلانه نبود	5

سئوال 22 : تا چه ميزان به نتايج اعلام شده اين انتخابات اعتماد داريد؟

گزينه ها	نتايج
1- اعتماد زيادي دارم	62
2- تاحدي اعتماد دارم	21
3- چندان اعتماد ندارم	6
4- اصلا اعتماد ندارم	7

سئوال 24 : با در نظر داشتن مسائل پيش آمده قبل، حين و پس از برگزاري انتخابات آيا به نظر شما آقاي احمدي نژاد رييس جمهور مشروع ايران مي باشد يا خير؟

گزينه ها	نتايج
1- بلي	81
2- خير	10

مي توان مبتني بر تمامي تحليل هاي پيشين و با استشهاد به نظرسنجي پيش رو اذعان كرد كه مخالفان نظام همانطور كه پيشتر هم گفته شده نه تنها واجد بدنه ي اجتماعي قابل اعتنايي نيستند بلكه حتي نتوانسته اند بخش معتنابهي از سياه بيني ها و بي اعتمادي هاي خود را به ديگر طبقات اجتماعي تسرّي دهند. راهپيمايي با شكوه روز جهاني قدس در تهران نيز نشانگر اين واقعيت بود كه مخالفان بسيار كمتر از ميزان ادعايي بوده و ظاهر آشكارگي آنها كاملاً بيانگر محدوديت و تعيّن آنها در يك قشر خاص است.
ولي نكاتي در تمام اين تحليل ها موجود است كه بايد در سياستگذاري كنترلي آنها مدنظر قرار گيرد:
نخست اينكه براي نخستين بار پس از انقلاب جريان مخالف و ضد نظام جرأت و جسارت حضور اجتماعي و سياسي را پيدا كرده است. اين جرأت و جسارت سياسي بايد به سياست هاي كنترلي به انزواي مجدد آنها منتهي شود.
دوم اينكه بطور حتم يكي از دلايل ظهور اجتماعي دروغين و فراواقعي اين عده، بي ساماني و آشفتگي رسانه اي بخصوص در فضاي سايبر است. چرا بايد حدود هفت درصد مردم تا اين حد داراي روزنامه هاي رسمي، سايت خبري و نشريه باشند؟ دولت مي بايست در خصوص كنترل دقيق رسانه ها سياست هاي سختگيرانه اي را اعمال كند. سياست هاي جدي و غير قابل انعطاف كشورهايي چون امريكا در جلوگيري از تضعيف نظام سياسي و نهادهاي اساسي مي تواند مدنظر مجريان امر قرار گيرد. رسانه ي ملي هم طبعاً نمي بايست بيش از هفت درصد از فضاي رسانه اي خود را به اقليت معترض اختصاص دهد.
دست آخر اينكه افشا شدن ماهيت معارض اين گروه قليل كه در چند ما اخير هزينه هاي گزافي براي اقتدار ملي در روابط فرامرزي ايران و لطمه هاي بسياري براي انسجام دروني نظام بوجود آورده است، اين ضرورت را گوشزد مي كند كه حاكميت برخوردي قاطع تر و بدون رودربايستي از خود نشان دهد. همانطور كه مقام معظم رهبري در خطبه هاي نماز جمعه 21 ماه رمضان تأكيد كردند اكنون اين گروه قليل سكوت خود را شكسته اند و به معارضه با نظام برخاسته اند و عدالت حكم مي كند كه هيچگاه يك گروه 7 درصدي نتوانند منافع، آرمش رواني و آبروي بين المللي اكثريت 93 درصدي را به خطر اندازند.

+ نوشته شده در 88/07/28ساعت 1:47 توسط سمپادیان |

اعتراف العقلا علی انفسهم جائز/جنبش بی آبروی سبز...

يك تعريف جالب از جنبش سبز كذايي، از خودشون!!

يك عضو فراري حلقه كيان، تعريف جالبي از جنبش سبز كذايي ارائه كرد.

كيهان نوشت: مجيد محمدي در توصيف اين جريان هرهري مسلك نوشت: آنها اهل رياضت كشي نيستند. مي خواهند با شورت كوتاه و تاپ بيرون بيايند. مي خواهند سينه بزنند و شب اگر هوس كردند، ليوان شرابي بنوشند. مي خواهند در بالاي كوه زير چادر هر كه را خواستند در آغوش بگيرند و گرم شوند. مي خواهند از زندگي لذت ببرند. مي خواهند دوست پسريادوست دخترشان راهر جا كه خواستند،ببوسند(!)

وي با «كولاژ» (تركيبي) و «نامتعين» توصيف كردن عناصر ميداني جريان مذكور مي نويسد «آنها چگونه مي توانند نداي الله اكبر سر دهند و در عين حال با دوست دخترشان به راهپيمايي بيايند؟ چه طور مي توان در ملأعام روزه خواري كرد و نصر من الله وفتح قريب سر داد؟ چطور در نمازجمعه به نحو مختلط و با كفش مي ايستند و در پشت سر هاشمي رفسنجاني نماز مي خوانند و به جاي صلوات سوت و كف مي زنند؟ آنها رياضت كش نيستند.

گفتني است حلقه كيان به اعتبار پيوند برخي اعضاي آن به ناتوي فرهنگي و سازمان سيا، جزو پايه گذاران نفاق جديد و ترويج براندازي پشت نقاب تظاهر به دين و مسلماني بود اما پس از نفوذ در قدرت (بعداز دوم خرداد 76) به تدريج ماهيت ضدديني خود را نشان داد و تا مرز انكار وحي، حمله به پيامبر و ائمه معصومين(ع)، تخطئه امام حسين(ع) و حمله به مباني دين پيش رفت و كساني از اين جريان با هتاكي گفتند يا نوشتند كه مشكل توسعه در ايران اين است كه هنوز خدا نمرده است، بايد عليه خدا تظاهرات كرد، دين و دينداري و عزت ديني باعث خشونت است، اسلام آييني ارتجاعي است، ختم انقلاب را بايد اعلام كرد و...

جريان الحادي مذكور در پوشش روشنفكري ديني (التقاطي) در پوشش حمايت انتخاباتي از موسوي و كروبي به عرصه سياسي بازگشت. منبع

+ نوشته شده در 88/07/28ساعت 1:43 توسط سمپادیان |

بررسی فیلم ضدایرانی-اسلامی "مجموعه دروغها"بابازی خودشیفته غربزده وبازی خورده

فیلم "مجموعه دروغ‌ها" (Body of Lies) اثر "ریدلی اسکات" تولید کمپانی بردران وارنر(WB ).

داستان این فیلم از این قرار است طبق معمول آمریکا ( به عنوان نماینده اجرایی اهداف یهود ) بدنبال اصلاح نابهنجاری های جهان است آن هم از نوع تروریست.

تروریست ها مسلمانان هستند که مردم بی گناه اروپا را میکشند و در این راه عملیات استشهادی هم میکنند . القاعده یا هرگروه تروریستی دیگر برای مردم دنیا خصوصا مردم غرب بعنوان نماینده مسلمانان معرفی میشوند . مسلمانی که با بسم الله و الله اکبر آدم میکشد و با آیات قرآن شکنجه میکند و از قرآن خویش اشتباه برداشت میکند. تصویر جوامع مسلمان نشین هم فلاکت زده بد بخت و مرکز فتنه و ترور نشان داده میشود. هر چند به ظاهر روند فیلمنامه مخالف با سیاست های دولت آمریکاست ام باز قهرمان داستان مثل همه فیلم های آخرالزمانی یهودیزه شده ، یک شهروند آمریکایی ( منجی زمینی)است که برای نجات بشریت تلاش میکند وضعف های دولت و سیاست مداران امریکا را پوشش میدهد. وبالاخره جرثومه تروریست را ازبین میبرد!

حضور گلشیفته فراهانی هم چاشنی حضور زن در فیلم است که سعی شده در روند داستان مؤثر باشد و مورد علاقه فریس ، نقش اول فیلم قرار میگیرد.

گویا رسالت فیلم القائات روانی نسبت به تروریسم و آمیختگی خشونت و سنگدلی با اسلام در ذهن مخاطب است و ارزش کیفی این فیلم فدای این مهم شده است ( بدلیل وجود صحنه های خشن و شکنجه ، این فیلم در جه کیفی R گرفته) . یهود از آخرین دست آوردهای روانشناسان ر زمینه ذهن وروان انسان در جهت القاء مفاهیم مورد نظر خود بهره گرفته و قسمت عمده ای از کار را متمرکز بر روی برداشتهای نامحسوس و ناخودآگاه مغز گذاشته است. آنجایی که صدای اذان مفهوم ترس و اضطراب را تداعی میکند و صدای قرآن ، انفجار و مرگ و خون را (در فیلم دومینو) و سلاخی کشیدن را (در این فیلم). و دهها مورد دیگر ...

این فیلم وصدها فیلم دیگر که برطبق این کلیشه ها ساخته میشوند و به خورد ملت ها داده میشوند ، به همراه اخبار کذب وسانسوری شدید رسانه ها که آنهم در سیطره یهود است ساختار ذهنی مردم غرب را نسبت به اسلام مسلمانان میسازند .

هنری فورد یهود پژوه آمریکایی میگوید:

یهودیان هنر عكاسی تصویر متحرك‏(سینما)را اختراع نكرده‏اند:در زمینه‏ پیشرفت مكانیكی یا تكنیكی سینما نیز قدم مؤثری برنداشته‏اند.آنها در پرورش‏ هنرمندان بزرگ،اعم از نویسنده یا بازیگر،كه مواد و مصالح اصلی پرده سینما را فراهم می‏كنند نقشی نداشته‏اند.عكاسی حركت،همچون سایر چیزهای سودمند دنیا،منشأ غیر یهودی دارد.اما بنابر تقدیر عجیب و منحصر به فردی كه یهودیان را بزرگترین رندان جهان ساخته است،منافع حاصله از سینما نصیب مبتكران و پایه‏گذاران آن نشده بلكه قسمت غاصبان و استثمارگران گشته است. وقتی در همه ساعات روز و شب میلیونها نفر از مردم در برابر در ورودی‏سالن‏های سینما ازدحام می‏كنند و بی‏اغراق در تمامی نقاط مسكونی كشور صف‏های بی‏انتهایی از انسان‏ها به این منظور تشكیل می‏شود،ارزش دارد بدانیم‏ چه كسانی آنها را به سینما می‏كشانند،وقتی آنها خاموش و بی‏حركت در سالن‏های تاریك نشسته‏اند چه كسانی بر ذهنشان تأثیر می‏نهند،در حقیقت چه‏ كسانی انبوه عظیم نیرو و اندیشه بشری را كه توسط القائات سینما شكل گرفته وهدایت می‏شود،در اختیار گرفته و كنترل می‏كنند. چه كسی بر قله این كوه سلطه ایستاده است؟

پاسخ این است:صنعت سینمای‏ ایالات متحده و تمام دنیا منحصرا تحت سلطه مالی و معنوی یهودیانی است كه‏ افكار عمومی را كنترل می‏كنند.

جنبه اخلاقی و معنوی تأثیرات سینما اكنون یك مسأله جهانی است.هر آنكه‏ وجدان اخلاقی بیداری دارد،از آنچه در حال انجام است و آنچه باید انجام شود به‏ خوبی آگاه است.سینما پدیده‏ای است كه ذوق و سلیقه را از بین می‏برد و اصول‏ اخلاقی را تضعیف می‏كند و نباید آن را به خود واگذاشت.اما وجه تبلیغی سینما خود را با این صراحت به مردم نشان نمی‏دهد.اشتیاق جریان‏های مختلف برای‏ برخوردار شدن از حمایت سینما حاكی از آن است كه سینما به مثابه یك نهاد تبلیغی عظیم شناخته شده است.شواهد فراوانی وجود دارد دال بر اینكه مسئولان‏ مالی و تبلیغی یهود این جنبه سینما را از نظر دور نداشته‏اند.

به این جملات از پروتكل‏ها توجه كنید:«ما جوانان غیر یهود را با آموزش اصول و فرضیاتی كه از نظر ما كذب‏محض است ولی خود آنها را القا كرده‏ایم گیج و گمراه ساخته و روحیه‏آنان را تضعیف كرده‏ایم.»پروتكل9.

منبع: وبلاگ بیداری

+ نوشته شده در 88/07/28ساعت 1:40 توسط سمپادیان |

تجارت اعضای بدن شهدای فلسطینی

ه گزارش «شیعه نیوز» به نقل از شبستان، مدیرکل موسسه حقوق بشری حق كه در فلسطین فعال است، با تایید خبر منتشر شده از سوی روزنامه سوئدی مبنی بر قاچاق اعضای بدن شهدای فلسطینی به دست نظامیان رژیم صهیونیستی گفت: مسئله گزارش پزشک قانونی و کالبد شکافی و سرقت اعضای بدن، مسئله ای کاملا حساس و خطیر است و اگر نظارت دقیقی بر این مسئله وجود نداشته باشد به یک تجارت جهانی تبدیل خواهد شد. وی افزود: انجام اینگونه اقدامات از رژیم اشغالگر بعید نیست، رژیمی که کودکان و جوانان را به قتل می رساند و بدون حضور یکی از اعضای خانوده آنها یا یک همراه، دست به کالبد شکافی اجساد این شهدای فلسطینی می زند.

جبارین تأکید کرد: اطلاعاتی از برخی طرف های فعال در زمینه حقوق بشر درباره این اقدام رژیم اشغالگر به ما می رسید، ولی آنها فقط اطلاعاتی کلی بودند و نمی توان بر اساس آنها موضع قاطعی را اتخاذ کرد، همچنین عدم همکاری خانواده شهیدان به دلیل غم و اندوه شدید آنها به دلیل از دست دادن عزیزشان موجب شد تا به نتیجه قطعی نرسیم.

وی همچنین به حادثه کشته شدن یك جوان 17 ساله در سال 2004 در منطقه شهرک نشین بیت ایل در نزدیکی رام الله اشاره کرد و گفت: جسد این جوان به پزشک قانونی در تل آویو فرستاده شد و زمان تحویل دادن جسد، پزشکان بیمارستان رام الله و خانواده این شهید فلسطینی متوجه شدند که بدن وی خالی از اعضاست. جبارین افزود: این امور ممکن است به راستی رخ داده باشد، ولی ما به عنوان موسسه ای که به دنبال دلایل دقیق و منطقی برای اثبات جنایت است، حتما باید در این خصوص ادله کافی و قاطعی داشته باشیم.

بر اساس این گزارش، وی به دکتر هاس کان مدیر پژوهشگاه پزشکی قانونی رژیم صهیونسیتی اشاره کرد که در سال 2002 و 2003 موضوعاتی از قبیل تجارت اعضای بدن در مورد وی مطرح شد. جبارین خواستار تشکیل کمیته هایی برای نظارت و رسیدگی و تلاش برای آشکار کردن این اقدامات ضد انسانی شد و با اشاره به اینکه این کمیته ها برای پایان دادن به این اقدام ها تشکیل خواهند شد، گفت: اما هیچ چیز نمی تواند مقامات رژیم اشغالگر را از انجام چنین اقداماتی منع کند.وی افزود: رژیم اشغالگر همواره و به طور علنی دست به اقدامات وحشیانه می زند و سپس این اقدامات خود را نفی می کند.

روزنامه سوئدی اوتونبلاید به تازگی تحقیقی را منتشر کرد که در آن شرایطی را که سربازان صهیونیستی به اعضای یک شهید فلسطینی دست می یابند، تشریح می کند. دو تن از روزنامه نگاران این روزنامه در شهرک ایماتین در کرانه باختری تحقیق کردند و موفق به کسب اطلاعاتی مبنی بر سرقت اعضای شهدای فلسطینی و تجارت آنها از سوی نیروهای رژیم اشغالگر شدند. منبع

+ نوشته شده در 88/07/28ساعت 1:36 توسط سمپادیان |